« Toevallig duurzaam | Startpagina | Van com-mu-ni-catie naar komt-u-in-actie »
Kiezen: een tandje er bij
Door Lars Moratis | June 7, 2010
De verkiezingen op 9 juni worden om veel redenen interessant – misschien wel de interessantse in tijden. Nu schijnt het zo te zijn dat de mensheid geneigd is om het belang van ontwikkelingen die zij in een bepaalde periode meemaakt wat te overdrijven als je het achteraf vergelijkt met het historische belang van diezelfde tijd. Dat neemt niet echter niet weg dat het roerige tijden zijn en dat er überhaupt heel wat te kiezen vált.
Het debat wordt gedomineerd door het benadrukken van verschillen in de aanpak van de economische crisis. De meeste politieke zendtijd gaat op hoeveel er bezuinigd gaat worden en vooral hoe er bezuinigd gaat worden, met stip gevolgd door de breekpunten en de coalitievoorkeuren. En zoveel mogelijk in een te dik populistisch jasje. Dat is natuurlijk niet gek, maar wel spijtig – vooral ook omdat bijna alle politieke partijen veel meer te melden hebben dan dat. Ook op het gebied van duurzaamheid. (Op de PVV na dan. De partij van de man die vindt klimaatverandering onzin. Wacht maar totdat de PVV in de regering komt – dan krijg je pas een klimaatverandering.)
Die ‘aandacht voor duurzaam’ is ondertussen behoorlijk in de knel gekomen, pleidooien van de SER en pogingen van de meer duurzame politieke broeders ten spijt. Tenminste, duurzaamheid komt natuurlijk overal en altijd terug als de ideologische degens worden gekruist – ook op economisch vlak. Solidariteit en rechtvaardige inkomensverdeling zijn immers integraal onderdeel van duurzaamheid. Voor zover daar al over wordt gesproken, overstijgen de discussies de landsgrenzen helaas niet. Zo’n beetje alle internationale vraagstukken, zowel van economische, sociale als van ecologische aard zijn ondergesneeuwd geraakt in het debat. Het is dat je een flauw vermoeden kunt hebben dat Groen Links het meest duurzaam is, maar wanneer is dat punt voor het laatst gemaakt de afgelopen weken?
Duurzaamheid komt echter nauwelijks voor op het strijdtoneel als onderdeel van grote, meeslepende toekomstvisies (Wat voor een Nederland willen we eigenlijk? En hoe kan Nederland zich internationaal onderscheiden?). Rutte’s ‘Groen rechts’ is alweer een tijdje zoek. Nu is aan dergelijke visies op zichzelf al een gebrek – en dat terwijl we juist op een kruispunt staan waarbij er sprake is van veel maatschappelijke onzekerheden. Duurzaam moet, duurzaam mag en duurzaam kan! Duurzaam is moreel en economisch gezien verstandig. Dit tijdsgewricht is geen beperking voor het streven naar een duurzame samenleving, maar is een katalysator. Slechts weinig politici pakken echter de handschoen op om te betogen dat de economische situatie niet zou moeten afleiden van het streven naar een duurzamer samenleving, maar dat nu het moment is aangebroken om de duurzame daad bij het woord te voegen. Yes, we can (do it sustainably)! Noem het onderdeel van de maatschappelijke verantwoordelijkheid van politici, maar geen van de grote partijen neemt deze verantwoordelijkheid ten volle. Ontluisterend, eigenlijk.
Dat er duurzaam gekozen kan worden, bewijst alleen al het aantal duurzame kieswijzers, onderzoeken naar het duurzaamheidsgehalte van de diverse partijen en duurzame stemadviezen. Als je je echt wil laten informeren, dan is dat mogelijk. Kijk bijvoorbeeld eens op:
www.groenekieswijzer.nl
www.stemmetjegroenehart.nl
www.mvoplatform.nl (overzicht MVO in verkiezingsprogramma’s)
www.greenpeace.nl (Groene Ranglijst)
www.klimaatkeuze.nl
Laten we in ieder geval zoveel mogelijk duurzaam kiezen op 9 juni, vooral omdat de kans groot is dat een substantieel smaldeel volksvertegenwoordigers afkomstig zal zijn van partijen die weinig tot niets met duurzaamheid op hebben. Het is niet zo dat je je duurzaamheid moet kunnen permitteren. Wel is het zo dat je je niet-duurzaamheid niet kunt permitteren – zeker een land met de kenmerken als Nederland niet. Nee, op het gebied van duurzaamheid moet er echt een tandje bij.
Topics: MVO |
Comments
You must be logged in to post a comment.
